Konuyu irdelerken tarihi kayıtlara kısaca bakmakta fayda var. Önce Kürt kardeşlerimizin tarihi vesika olarak itibar ettikleri “Şerefname” den bahsedelim. Bitlis’li tarihçi Şeref Han’ın 1597 yılında yazarak padişah III. Mehmet’e sunduğu çok yönlü bir eser. Eserin 1971 yılında Ant yayınları tarafından yapılan baskısının 24. sayfasında şöyle der:

     “Hazret-i Muhammed’in peygamberliğinin ünü ufuklara yayıldığı, İslamiyet’in çağrı sesinin yankısı dünyanın her tarafına yansıdığı, ülkelerin kralları ve memleketlerin iklimlerin sultanları bu yeni görünümle ilgilenip, bu yüce Efendi’nin önünde eğilmek ve O’na bütün içtenlik ve coşkuluklarıyla itaatlerini sunmak şerefini kazanmak istedikleri zaman; o sırada Türkistan’ın en büyük hükümdarlarından bir olan Oğuz Han, Medine-i Münevvere’de bulunan, peygamberlerin övüncü ve yaratılmışların Efendisi’ne bir heyet gönderdi. Bu heyetin başında da Kürt büyüklerinden ve ileri gelenlerinden Buğduz adlı bir kişi vardı...”

     Kürtçe konuşan insanlarımız o dönemlerde bu anlayışta olduklarından Batılıların bizi içten yıkma çalışmaları etkisini gösterene kadar hiçbir sorun çıkmadı. Hattâ Türkmenler “Celali İsyanları” adı altında başkaldırılar yaparken Kürtçe konuşan kardeşlerimiz hep devlet yönetiminden yana oldular. Aslında bugün de öyleler. Öyle olmasaydı PKK’nın 5.000 elemanı varken, 75.000 dolayında Devleti için canını ortaya koyan Korucu olur muydu?

     Günümüzde ise Batılılar, henüz Kürt dediklerine bir ata bulamamışlardır. Batılıların dikte ettirdikleri bazı iddialara göre Kürtler, Med’lerden gelmektedir. Nitekim Türkiye dışında kurdukları TV nin adı da Med TV dir.

     Tarihi verilere bakarsak Medlerin nereden geldikleri bilinmemektedir. Ancak M.Ö. 6. yüzyılda tarih sahnesine çıkmışlardır. Bugünkü İran’ın kuzeybatısında yaşamışlardır Sonra İran’ın güneybatısında yaşayan Persler ile birlikte Anadolu’da Ermenilerin de yaşadıkları bölgeleri zapt etmişlerdir (M.Ö. 590). Fakat M.Ö. 550 yılında Persler yönetime tek başlarına hâkim olurlar. Sonrasında Medlerden bahsedilmez. Tarihçiler Medlerin Perslerle evlenerek karıştıkları ve Persleştikleri düşüncesindedir.

     Hâlbuki tarihte Anadolu’da Kürt adının geçmeye başladığı dönem Türklerin gelişiyledir. Nitekim tarihte Hıristiyan Kürt kilisesinden veya bir başka eserlerinden hiçbir kayıtlarda bahsedilmez. Bu garip durum nasıl açıklanabilir?

     Batılıların Kürt Devletleridir diye dikte ettirmeye çalıştıkları şunlardır: Alamut (Hasan Sabbah kurmuş, 1034), Alamut Ziyar (Hasan Sabbah yıkmış, 1011), Hamdani (944-1039), Mervani (981-1087), Sedadi (951-1164? Soru işaretinin nedeni devleti Melihşah’ın yıktığı şeklinde kendilerinin not düşmesidir.), Büvayhoğulları (934-1050), Eyyubiler (1175-1193), Gurlar (1148-1214).

     Bunlardan Hasan Sabbah İranlıdır ve Şii’dir. Kürtler böyle değildir. Zaten Hasan Sabbah 1011 yılında Alamut Ziyar Devletini yıktıktan sonra kendi devletini kurmak için neden tam 23 yıl beklesin? Diğer devletlerden Büveyhoğulları ve Eyyubiler hariç, aşiret hâkimiyeti dışında bir güçlerinin olduğu bilinmemektedir. Abbasilerin zayıfladığı, Selçukluların yeni geldiği bu dönemde bazı guruplar kendi başlarına buyruk davranmış olabilir. Ama bunların Kürt olduğu konusunda bile bir bilgi net değil.

     Diğer taraftan Gur Devleti (1148-1214) ise, Kuzeydoğu İran’da kurulmuştur. Devletin yeri, Kürtlerle ilgili olarak dikte edilenlerle uyuşmaz. Kürtler, Yemen’de ya da Fırat Havzasındalar derken Kuzeydoğu İran’da nasıl hem de diğer devletlerin kuruluşundan sonra devlet kurarlar. Bir taraftan Türkler akın akın Anadolu ve Ortadoğu’ya gelirken Kürtler nasıl aradan doğuya doğru gitmişler de devlet kurmuşlardır. Gur devletini Harzemşahların yıktığı bilinmektedir. Ancak bir süre sonra Moğol istilâsından birlikte kaçarlar. Anadolu’ya gelenler arasında hem Gurlar hem de Harzemşahlar vardır. Tarihçiler Gurların Türk olduğunu yazarlar. Eğer Gurlar Türk ise, devletin Kürt olduğu yanlıştır. Gurlar Kürt ise, Harzemşah Türkleriyle karımışlar ve Anadolu’ya birlikte gelmişler demektir.

     Türklerin Orta Doğu bölgesine gelmeleri 674 yılında başlar. Bir süre sonra buralarda rahat edemezler ve Raşit El-Türki adlı evliya bir şahsiyetle birlikte Mısır’a giderler. Mısır’a göçler devam eder. Burada Tolunoğulları Devletini kurarlar (868). Ancak Türklerin Ortadoğu bölgesine gelmeleri de sürer. Bilhassa Selçuklularla birlikte gelenler Anadolu’nun içerisinden çok, Orta Doğu ve Güney Anadolu bölgesine yerleşmişlerdir. Çünkü ilk önce Bağdat ve civarı fethedilmiştir (1055). Anadolu’daki Türk nüfusunun yoğunlaşması Moğol istilâsının önünden kaçanların gelmesiyle olmuştur.

     Konuyu bahsetmemizin sebebi, Türklerin yoğun olarak ilk geldikleri bu bölgelerde günümüzde daha az sayıda olmalarının nedenlerini sorgulamaktır. Bölgede Selçukluların parçalanmasından sonra Dulkadiroğulları Beyliği hüküm sürmüştür. Bu beylik, 1515 yılında Yavuz Sultan Selim döneminde Osmanlı egemenliğine girmiştir. Bilindiği gibi Yavuz Sultan Selim, Şah İsmail ile olan mücadelesinde Doğu Anadolu’daki Türk boylarını küstürmüştür. Yavuz’un hedefi aynı zamanda Mısır’daki Ed Devlet-it Türkiye olarak bilinen Memlûkluları da egemenliği altına almaktır. Dolayısıyla güneydoğu Anadolu’da kendisine destek arar. Kürtlerin askere alınmayacakları ve vergi vermeyecekleri hususunda bir ferman çıkarır. Bu fırsattan yararlanmak isteyen bazı aşiret ileri gelenleri tercümanlar aracılığıyla kendilerini devlet kayıtlarına Kürt olarak yazdırırlar.

     Peki, durum böyle huzur içerisinde iken PKK neden ortaya çıkmıştır? PKK’nın öncü kuruluşlarının başlangıcı Devrimci Doğu Kültür Ocaklarıdır. Etnik amaçlı Marksist anlayıştaki kuruluşların derdi hiçbir zaman halkın iyiliği ve huzuru olmamıştır. Eğer öyle olsaydı PKK, önce Kürtçe konuşanları mı öldürmeye başlardı? Neredeyse 20.000 kişiye yakın Kürtçe konuşan insanımızı, hem de çocuk, kadın demeden vahşice katleder miydi? Halkın dindarlık seviyesinde Müslüman olduğu bölgede, Marksist temelli bir kuruluş halkını öldürürken onların iyiliğini düşündüğüne nasıl inanılır?

     Gelelim diğer vatandaşlarımızın anlayışlarına. PKK’nın Türkiye’ye verdiği zararları ölçmek mümkün değil. 30.000 civarında insanımız Hak’kın rahmetine kavuştu. Ülkenin her yöresinde PKK tarafından şehit edilmiş evlatlarımız var. Maddeten verdiği zararlar ise ölçülemiyor. Bütün bunlara karşılık hiçbir kuruluş Kürtçe konuşan insanlarımıza “siz de onlardansınız“ diyerek herhangi bir karşı saldırıda bulunmuş mudur? Böyle bir olayı duyan, bilen var mıdır?

     Ama Almanya’da 29 Mayıs 1993’te Solingen’de hiçbir olaya karışmamış, Almanya’ya çalışarak hizmet eden Amasyalı Genç ailesinin evi yakıldı. 2006 yılı başında Alman Başbakanı Sayın Merkel öncülüğünde okul içerisinde teneffüslerde bile Türkçe konuşma yasağı getirildi. Aynı uygulama Hollanda’da da yapıldı.

     ABD, 28 Şubat 1993’te David Koresh liderliğindeki Devidyen tarikatının çiftliğini 51 gün kuşatma altında tuttu. Önce yaşanan çatışmalarda birkaç tarikat mensubu ve devletin FBI ajanı öldü. Sonrasında 75 tarikat mensubu çiftlikte yanarak öldü. Bu olay tarihe Waco Katliamı olarak geçti. ABD yönetimi katliamla suçlandı. Diğer taraftan ABD, Irak’a Saddam’ı devirip demokrasiyi ve barışı getirmek için müdahale ettiğini iddia etti. Ama sonuç, 700.000 den fazla ölen ve milyonlarca yurdundan olan insan.

     Milletimiz bölgemizde “Osmanlı Barışı”nı kurma çabasındadır. Kürtçe veya bir başka dilde konuşan insanlarımızı kardeşleri olarak görmektedir. Nasıl Kıbrıs’a, Bosna’ya yardıma koştuysa, Saddam’ın zulmünden kaçan Kürtçe konuşan kardeşlerine kucak açmışsa, başlarına yeni bir sıkıntı gelirse onu da aşmak için bu millet yine koşacaktır.

     Bu kardeşlerimizi marabalıktan vatandaşlığa yükseltmeye çalıştığımız gibi, hukukun üstünlüğü içerisinde huzurlu ve refahtan yeterli paylarını alarak yaşatmak devletimizin ve milletimizin görev addettiği bir husustur.

     Ama bütün bu güzellikleri gerçekleştirebilmek için önce güçlü ve düzgün işleyen bir devlet düzeni olmalıdır. Türklerde her zaman devlet, “ebed müddettir”. Osmanlılar devletleri içerisindeki her guruba hoşgörü ile yaklaşmışlar ve onlara hizmeti esas edinmişlerdir. Fakat devletin bekası için gerektiğinde, oğullarını ve kardeşlerini feda etmişlerdir. Hiçbir isyana hoşgörü ile bakmamışlardır.

     Devlet, kendini daha düzenli yönetebilmek için Milletin kurduğu en büyük teşkilattır. Bu sebeple devletin bekasını temin etmek için gayret göstermek milletin asli görevidir. Devlet yönetimindeki aksaklıkları düzeltmek için millet, demokratik yolları kullanmalıdır. Terörle, insanları öldürmeyle, arabaları vb. yakmayla veya üzerine düşen vazifeleri kendisi yerine getirmeyerek her şeyi devletten bekleme gibi davranışlarla aksaklıklar düzeltilmez. Sadece devleti yönetenler değil, vatandaşlar da kendilerini sorgulayarak öz eleştiri yaptıkça devletin işleyişi de düzelecektir.

                                                                                             İsmail Hakkı KÜPÇÜ